مشخصه روشDEA:-پایان نامه درباره طراحی مدل تخصیص منابع

دانلود پایان نامه

دو مشخصه اصلی برای روشDEA

استفاده از تحلیل پوششی داده ها برای ارزیابی نسبی واحدها نیازمند تعیین دو مشخصه اساسی، ماهیت الگو و بازده به مقیاس الگو می­باشد(دشتی نژاد[1]، 1391).

2-2-9-1-بازده به مقیاس الگوی مورد استفاده

این مفهوم که یکی از مفاهیم بسیار مهم در اقصاد می‌باشد. در تحلیل پوششی داده‌ها نیز این چنین مورد استفاده قرار می‌گیرد که هر گاه ورودی‌های یک واحد (DMU) تغییر نماید، تأثیری که این تغییر بر روی خروجی‌های این واحد می‌گذارد، بیانگر نوع بازده نسبت به مقیاس آن واحد می‌باشد(دشتی نژاد، 1391).

 

در تعریفی بسیار ساده و روشن بازده نسبت به مقیاس عبارت است از تأثیر تغییر کلیه عوامل تولید بر مقدار تولید، به عبارت دیگر بازده به مقیاس واکنش خروجی به یک افزایش متناسب در تمام ورودی‌ها را تشریح می‌نماید. برای محدوده موردنظر از ترکیب ورودی‌ها، اگر خروجی با همان نسبت افزایش یابد بازده به مقیاس ثابت[2] است، اگر خروجی با نسبت کمتر افزایش یابد، بازده به مقیاس نزولی[3] واگر خروجی با نسبت بیشتری از ورودی‌ها افزایش یابد، بازده به مقیاس صعودی[4]است.

جهت روشن شدن این مفهوم فرض کنید فرم تابع تولید به صورت زیر باشد:

فرمول (2-2)y=f(x1,x2,…,xn)

که در این تابعYبیانگر خروجی یا مقدار تولید بوده و (x1,x2,…,xn)نیز بیانگر ورودی‌ها یا عوامل تولید می‌باشند.اکنون اگر فرض کنیم که همه ورودی‌ها به اندازه λتغییر نمایند، تغییرات خروجی یا مقدار تولید (y) ممکن است در برگیرنده یکی از سه حالت زیر باشد:

  1. اگر تغییر ورودی‌ها به اندازه λدقیقا موجب تغییر خروجی (y) به همان اندازه λگردد، در این صورت تابع تولید فوق دارای بازده ثابت نسبت به مقیاس (CRS) است. یعنی:

فرمول(2-3)

  1. اگر تغییر ورودی‌ها (منابع) به اندازه λباعث تغییر خروجی y(مقدار تولید) به میزانی بیشتر از λگردد، در این صورت تابع تولید فوق دارای بازده نسبت به مقیاس صعودی (IRS) است. یعنی:فرمول(2-4)
  2. اگر تغییر ورودی‌ها (منابع) به اندازه λباعث تغییر خروجیy(مقدار تولید)به میزان کمتر از λگردد، در این صورت تابع تولید فوق دارای بازده نسبت به مقیاس نزولی (DRS) است. یعنی:

فرمول(2-5)

هندرسون معتقد است که یک تابع تولید تک مقداری ممکن است تمام سه نوع بازده بهمقیاس فوق‌الذکر رادر برگیرد. بعضی از اقتصاددانان فرض می‌کنند که توابع تولید برای مقدار کمی از ورودی‌هابازده فزاینده به مقیاس دارند، که با افزایش بیشتر در ورودی‌ها پس از عبور از محله بازده ثابت، مرحله بازده نزولی به مقیاس بوجود خواهد آمد (Handerson & Ouandt ,1985).

بر اساس بازده به مقیاس، الگوهای DEA در یکی از دو گروه زیر قرار می گیرند(دشتی نژاد، 1391):

الف) بازده به مقیاس ثابت: یعنی هرمضربی از ورودی­ها همان مضرب از خروجی­ها را تولید می­کند. الگوی CCR بازده به مقیاس واحدها را ثابت فرض می­کند.

ب) بازده به مقیاس متغیر: یعنی هر مضربی از ورودی­ها می­تواند همان مضرب از خروجی­ها یا کمتر و بیشتر از آن را تولید کند. الگوی BCC بازده به مقیاس واحدها را متغیر فرض می­کند.

[1]دشتی نژاد، معصومه

[2]Constant Return to scale(CRS)

[3]Decreasing Return to scale(DRS)

[4] Increasing Return to scale(IRS)

دانلود پایان نامه