ارائه پیشنهادات در صنایع غذایی

به علت وابستگی کشور به درآمد حاصل از نفت ،اقتصاد کشور نیز کاملا”از روند صادرات نفت پیروی نموده وبا نوسانات آن دچار آشفتگی می گردد وچون نفت یک محصول استراتژیک وجهانی می باشد هر تغییری در جهان ،قیمت آن را متاثر می سازد که نتیجه اش ،تغییر درآمد کشور است که برسایر فعالیتهای کشور نیز تاثیر می گذارد.بدین جهت ،بررسی راههایی که این وابستگی را کاهش دهد یکی از ضروریات به شمار می رود تامین نیاز عظیم ارزی کشور، باید با توسعه صادرات بخشهای مختلف توام باشد ودر این بین،بخش صنایع غذایی دارای اهمیت فراوانی است.

تولید وصادرات محصولات غذایی به عنوان یکی از مهمترین اقلام صادراتی در سطح جهانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.در ایران نیز باوجود تلاشهای صورت گرفته ،باز هم در صادرات صنایع غذایی به حد قابل انتظار دست نیافته ایم .با روی کار آمدن تولید وعرضه محصولات غذایی با مارک حلال در کشورهای اسلامی ،راهی نوین به روی صدور هرچه بیشتر این محصولات باز شده است این در حالی است که گستردگی بازار موادغذایی حلال،تعدادزیادی از کشورها را شامل می شود اگرچه بخش عمده ای از این کشورها در خاورمیانه وآسیا قرار دارند اما در حال گسترش به آفریقا وچین هم هست.

کشور ایران به علت برخورداری از فرصتها ( تقاضای بازارهای جهانی بویژه کشورهای حاشیه حوزه خلیج فارس وآسیای مرکزی)ونقاط بالقوه فراوان ، بطور مثال:وجود تنوع اقلیم وتولیدات ،مزیت پتانسیل بالا در تولید برخی از محصولات ،همچنین دارابودن ظرفیتها وپتانسیل های مناسب برای جذب سرمایه گذاری خارجی و.. مزایایی هستند که براحتی نمی توان ازآنها چشم پوشی کرد.لذا پیشنهاد می شود ضمن ایجاد وتوسعه نظام اطلاع رسانی از صنایع غذایی ،با استفاده از فناوری اطلاعات و برنامه ریزی جهت استفاده از ظرفیتهای ایجادشده واحدهای تولیدی وتوسعه فعالیتهای تحقیقاتی با رویکرد صادرات ، راه اندازی مراکز تحقیقاتی –صادراتی در استان های مرزی ، ارتقای فناوری تولید وتنوع کالاهای فرآوری شده ،تجهیز به علم وفن آوری جدید واستفاده از تجارت الکترونیکی، برقراری تشویق صادرات نظیر اعطای تشویق متناسب با ارزش صادرات واحد تولیدی با نرخی برابر با تفاوت نرخ رسمی تورم و رشد نرخ تسعیر ارز در سیاستهای حمایتی این بخش در نظر گرفته شود.از سوی دیگر باید اجرای سیستم های کنترل کیفی بویژه ISO۲۲۰۰۰ ، Haccp و…ورعایت استانداردهای بین المللی ومنطقه ای وتوسعه پایانه های صادراتی کشور را نیز در نظر گرفت.و همچنین به اهمیت نقش دولت در زمینه حمایت تعرفه ای از تولیدکنندگان داخلی و جبران افزایش هزینه های تولیدی وطرح هدفمندی کردن یارانه توجه کرد.

15-1- نقش صنایع غذایی در توسعه کشاورزی

صنایع غذایی ، یکی از عوامل توسعه کشاورزی است زیرا با استفاده از صنایع غذایی می توان مواد غذایی را از حالت قابل فساد به صورت با ثبات در آورد و آنها را قابل حمل ونقل ، نگهداری و عرضه به بازارهای فروش داخلی و بین المللی نمود[1].

در هر صورت مهم این است که در صورت دسترسی به امکانات صنایع غذایی، بخش کشاورزی بدون نگرانی از ضایعات و فساد مواد غذایی می تواند تولیدات خود را گسترش دهد و این امر نه تنها موجب رشد و توسعه این بخش می گردد، بلکه موجب شکوفایی صنعت ، امنیت غذایی جامعه ، بهبود وضع زندگی مردم و اشتغال مؤثر نیز می شود.

صنایع غذایی محرک رشد و توسعه اقتصادی است. کشورهایی که خود تولید کننده مواد اولیه کشاورزی و دامی هستند و به طور مستقیم و آنهایی که خود امکانات تولید این مواد را ندارند به طور غیر مستقیم، اقتصاد خود را رونق می بخشند.

برای نمونه بسیاری از کشورهای صنعتی، مواد اولیه کشاورزی و دامی خود را از خارج وارد کرده، با تبدیل و بسته بندی ارزش افزوده آنها را گاه تا حدود سه برابر بالا می برند.

همچنین علاوه بر تأمین نیازمندیهای خود مازاد آن را صادر کرده در آمدهای ارزی کسب می نمایند و همزمان باانجام این کار، سطح دانش فنی و توان صنعتی خود را بالا می برند و برای مردم کشورشان اشتغال مفید ایجاد می کنند

[1] پایگاه اطلاع رسانی صنعت غذا و کشاورزی – 12 اسفند 1393