شيوه هاي به اشتراك گذاري دانش:

شيوه هاي به اشتراك گذاري دانش، وضعيتي را توصيف مي كند كه دانش از آن طريق به اشتراك گذاشته مي شود. مطالعه متون و پژوهش ها نشان داد به طور كلي دو رويّه رسمي و غير رسمي در تسهيم دانش وجود دارد. آنچه اين دو رويّه را از يكديگر متمايز مي سازد، محتواي دانش نيست بلكه شرايط محيطي، امكانات و عوامل سازماني ديگري در اين امر دخيل است. به نقل كينگ[1] (2001) دانش، چه عيني و چه ضمني، مي تواند از طريق رويّه هاي رسمي و غير رسمي به اشتراك گذاشته شود.

 

1- روش هاي غير رسمي اشتراك دانش

اشتراك دانش به شيوه غير رسمي از طريق گفتگوهاي غير رسمي و تعامل هاي شخصي بين همكاران رخ  مي دهد. اين تعامل ها ممكن است از طريق سمينارهاي غير رسمي، ملاقات هاي بدون برنامه، گفتگو هنگام نوشيدن چاي و قهوه (Gao, 2004)، چهره به چهره از طريق پست الكترونيك و گفتگوي تلفني بين دو نفر (King, 2001)، يادداشت هاي شخصي، چت و گروه هاي بحث  (Chaudhry, 2005) صورت پذیرد.

 

2- روش هاي رسمي اشتراك دانش

مطالعه متون حاكي از آن است كه روش هاي رسمي اشتراك دانش بر پايه فناوري ها قرار دارد. اينترانت ها، ليست سرورها (King, 2001). كارگاه هاي آموزشي و تورهاي برنامه ريزي شده (Gao, 2004).

شبكه هاي اجتماعي و گروه هاي ساختاريافته، مانند گروه هاي هم كاركرد (Kim & Lee, 2006) و مخازن دانش (Cheng, Ho & Lau, 2009) بسترهايي هستند كه اشتراك دانش به شيوه رسمي را       امكان پذير مي سازند.

 

 

2-1-12- بسترها و مجراهاي اشتراك دانش:

از جمله زيرساخت هاي مورد توجه براي اشتراك دانش، فراهم آوري بسترهاي مناسب و مجراهايي است كه فرآيند اشتراك دانش را تسهيل و شرايط لازم را براي اين امر فراهم مي سازند. مطالعه متون حاكي از آن است كه بسترهاي اشتراك دانش را مي توان در دو مقوله طبقه بندي كرد: بسترهاي مبتني بر فناوري ها و بسترهايي كه الزاماً به وجود فناوري ها نياز ندارند، بلكه در مواردي فناوري مي تواند نقش تسهيل كننده در اجراي هر چه بهتر فرآيند اشتراك دانش از طريق آن بستر به شمار آيد. در ادامه به نمونه هايي از اين بسترها اشاره مي شود (جعفرزاده کرمانی، 1391).

 

2-1-13- ساز و کارهای اشتراک دانش در سازمان:

پنج ساز و کار اشتراک دانش در مدل دیکسون (2001) به شرح ذیل می باشد: (هادیزاده مقدم، قلیچ لی و محبی، 1392)

 

1- اشتراک دانش ترتیبی

زمانی رخ می دهد که گروه مشابهی از کارکنان دانشی، کار مشابهی را یک بار دیگر با به کارگیری دانش خود انجام دهند. از نظر دیکسون این امر مستلزم آن است که دانش منحصر به فردی که هر فرد به دست آورده است، در درون یک گروه منتقل می کند به طوری که دانش می تواند برای کل گروه معنا و مفهوم پیدا کند. ماهیت کار تکراری و غیر یکنواخت است و نوع دانشی که منتقل می شود     می تواند هم آشکار و هم پنهان باشد.

 

2- اشتراک دانش آشکار

زمانی رخ می دهد که از تجربیات کارکنان یک گروه دانشی در انجام فعالیتی مشابه در تیمی دیگر استفاده شود. دانش گروه به طور آشکار و به صورت واژگان اعداد فرمول علمی، مشخصات و مانند آن اشتراک می شود. از نظر دیکسون در بسیاری از سازمان ها این نوع سیستم مشابه استفاده از «بهترین الگوها» در اجرای پروژه ها می باشد. ماهیت کار گروه، تکراری و یکنواخت است.

3- اشتراک دانش پنهان

زمانی رخ می دهد که گروهی از کارکنان دانشی کار مشابهی را با به کارگیری دانش گروهی دیگر در بافتی دیگر انجام دهند. دانش گروه دیگر از طریق فعالیت اجتماعی به صورت دانش پنهان منتقل         می شود. از نظر دیکسون اشتراک دانش پنهان برای برخی سازمان ها بسیار حیاتی است، زیرا دانش ضمنی منجر به ایجاد رقابتی برای سازمان ها می شود. ماهیت کار گروه، تکراری و غیر یکنواخت است. این ساز و کار همچنین «اشتراک نزدیک» نامیده می شود، نه به دلیل موقعیت فیزیکی بلکه به دلیل تشابه بین گروه منبع و گروه دریافت کننده.

[1]. King