منابع مقالات علمی : تأثیر سودآوری و پراکندگی مالکیت بر میزان افشای اختیاری۹۱- قسمت ۸

گزارش حسابرس مستقل
گزارش هیأت مدیره
۲-۳-۵-۱ شکل و ترتیب صورتهاى مالى اساسى
مربوط ترین و با اهمیت ترین اطلاعات باید همواره در متن صورت های مالی اساسی منعکس شود مشروط بر این که انعکاس چنین اطلاعاتی در صورت های مزبور مقدور باشد. به محض این که بتوان رویدادهای مالی و سایر تغییرات ایجادشده را با اعتماد و میزان متعارفی از دقت و صحت اندازه گیری کرد، لازم است دارایی ها و بدهی ها و اثرات حاصله بر سودخالص و حقوق صاحبان سهام در صورتهای مالی افشا شود (همان منبع، ص ۱۶۴).
۲-۳-۵-۲ اصطلاحات و ارائه جزئیات
همان گونه که شکل صورتهای مالی اساسی از لحاظ افشا اهمیت دارد اصطلاحاتی که در صورتهای مالی مزبور بکار می رود و جزئیاتی که در آن منعکس می شود نیز واجد اهمیت است. اگر سرفصل ها و توضیحات مربوط به اقلام منعکس درصورتهای مالی مناسب و گویا باشد به استفاده کنندگان آگاهی های لازم را می دهد. اما استفاده از اصطلاحات مبهم تنها میتواند باعث سردرگمی و برداشتهای نادرست گردد. استفاده از اصطلاحات فنی حسابداری و دارای معانی شناخته شده و بکارگیری یکنواخت آنها در مورد اقلام مشابه، سودمندی صورتهای مالی را افزایش و بهبود کیفیت افشا را باعث می شود. به طور کلی رعایت اختصار، یک هدف مطلوب در گزارشگری مالی است اما اگر ارائه جزئیات از لحاظ تصمیم گیری در مورد صورتهای مالی با اهمیت وضروری تشخیص داده شود باید به افشای مناسب اطلاعات تفصیلی ارجحیت داد (همان منبع، ص ۱۶۶-۱۶۵).
۲-۳-۵-۳ یادداشتهاى همراه صورتهاى مالى
یادداشتهای همراه صورتهای مالی بخش مهمی ازگزارش های مالی محسوب می شود، زیرا اغلب تنها راه عملی برای توصیف کامل و مناسب انواع معینی از وضعیتها و رویدادهای خاص است. هدف از ارائه یادداشتهای همراه صورتهای مالی، افشای اطلاعات مربوط و با اهمیتی است که نمی توان آنها را ازطریق انعکاس در متن صورتهای مالی به گونه ای مناسب و بدون این که از مطلوبیت صورت های مزبور کاسته شود ارائه کرد. مزایای عمده یادداشتهای همراه صورتهای مالی و کاربرد آنها در موارد زیر است:
ارائه اطلاعات غیرکمی به عنوان جزءلاینفک صورتهای مالی.
افشای شرایط و محدودیتهای مربوط به اقلام منعکس در متن صورتهای مالی.
افشای جزئیاتی که ارائه آنها از طریق انعکاس در متن صورتهای مالی مقدور نیست.
ارائه مقادیر کمی و مطالب توصیفی که افشای آنها ضروری تشخیص داده شده است اما در مقایسه با اطلاعات منعکس در متن صورتهای مالی در درجه دوم اهمیت قراردارد.
اطلاعاتی که از طریق یادداشت های همراه صورتهای مالی افشاء می شود نباید با اطلاعات منعکس درمتن صورتهای مالی تضاد داشته و نباید تکرار آن اطلاعات باشد، بلکه باید جزء متمم، مکمل، با اهمیت و لاینفک اطلاعات منعکس در متن صورتهای مالی باشد (همان منبع، ص ۱۶۷-۱۶۶).
۲-۳-۵-۴ گزارش حسابرس مستقل
افشای اطلاعات مالی با اهمیت در مورد واحد انتفاعی اصولاً در گزارش حسابرس مستقل جایی ندارد اما از گزارش مزبور می توان برای افشای انواع اطلاعات زیر استفاده کرد:
آثار با اهمیت ناشی از بکارگیری روشهای حسابداری متفاوت با روش های پذیرفته شده.
آثار با اهمیت ناشی از تغییر یک روش پذیرفته شده حسابداری به روش پذیرفته شده دیگر.
اختلاف نظر بین حسابرس مستقل و واحد انتفاعی مورد رسیدگی نسبت به قابلیت پذیرش یک یا چند روش حسابداری بکار گرفته شده در گزارشهای مالی واحد مزبور.
۲-۳-۵-۵ گزارش هیأت مدیره
صورتهای مالی اساسی همراه با یادداشتها، خلاصه ها، جداول و صورت های مکمل و گزارش حسابرس مستقل مجموعآً گزارش مالی را تشکیل می دهد، کلیه اطلاعات مالی مربوط و با اهمیت باید در گزارش مالی منعکس و افشا شود. اما انواع معینی از اطلاعات را می توان از طریق گزارش هیأت مدیره که بخشی از گزارش سالانه واحدهای انتفاعی است ارائه کرد. این گونه اطلاعات اضافی شامل موارد زیر است:
رویدادها و تغییرات غیرمالی طی سال که موثر بر عملیات واحد انتفاعی است.
پیش بینی های مربوط به آینده صنعت و اقتصاد و نقش واحد انتفاعی در ارتباط با آن.
برنامه های توسعه و تغییر در عملیات دوره های آتی.
میزان و اثر مورد انتظار از مخارج سرمایه ای جاری و آتی و کوششهای تحقیقاتی (همان منبع، ص ۱۷۱-۱۷۰).
۲-۴ رعایت انصاف در افشای اطلاعات 
اصولاً، به سبب مفهوم انصاف در توزیع، که بیشتر دارای بار مساوات و برابری است، اصل «رعایت انصاف در افشای اطلاعات» مستلزم گسترش دادن سیستم افشای اطلاعات حسابداری (به روش متعارف) است تا علاوه بر سرمایه گذاران و اعتباردهندگان که در امور سازمان دارای منافع و حقوق اصلی هستند، منافع سایر گروه های ذینفع نیز تضمین شود. تکیه بر رعایت انصاف به صورت متعارف در اجرای اصول پذیرفته شده حسابداری و در راستای ارائه اطلاعات موجب بروز برخی از محدودیت ها و بی انصافی در ارائه گزارشها و افشای اطلاعات شده است. برای حل چنین مسئله ای در ارائه گزارش ها و افشای اطلاعات چند پیشنهاد ارائه شده است که در ادامه بصورت اجمالی مورد بحث قرار می گیرند (ریاحی بلکویی، ۱۳۸۱).
۲-۴-۱ پیشنهاد بدفورد[۳۲] برای افشای اطلاعات
بدفورد (۱۹۷۳) برای تسهیل در امر حل مسائلی که در رابطه با نظریه «رعایت انصاف» در حسابداری بروز می کنند، پیشنهاد کرد که دامنه افشای اطلاعات حسابداری گسترش یابد. بدفورد پیشنهاد کرد، به جای این که تنها بر اصول پذیرفته شده حسابداری، به عنوان تنها روش سنجش و اندازه گیری، تکیه شود، ابزارها یا روش هایی ارائه گردد تا بدان وسیله اطلاعاتی سودمندتر به تصمیم گیرندگان و مدیریت ارائه شود. گسترش دادن دامنه افشای اطلاعات حسابداری مستلزم گسترش دادن وی‍‍ژگیهای افشای اطلاعات است که در زیر برشمرده می شود (بدفورد، ۱۹۷۳):
گسترش دادن محدوده استفاده کنندگان
گسترش دادن حوزه استفاده کنندگان
گسترش دادن شیوه های سنجش و اندازه گیری.
بالا بردن کیفیت اطلاعاتی که افشا می شود.
افزایش راه ها و روش های افشای اطلاعات.
۲-۴-۲ تئوری لِو[۳۳]
لِو (۱۹۸۸) سیاست مبتنی بر برابری وکارایی سیاست ها و خط مشی های حسابداری ارائه کرد. لِو چنین استدلال کرد که برای پیشرفت در زمینه توجه نمودن به مسئله اساسی سیاست ها و خط مشی های حسابداری باید به صورتی آشکار توجه سیاست گذاران را معطوف این مسئله کرد (مقصود از برابری این است که در بازار سرمایه همه با هم برابرند). این برابری در قالب وجود فرصت یکسان با اطلاعات متقارن برای همه سرمایه گذاران به نمایش گذاشته می شود. در این راستا باید اطلاعات و بازده مورد انتظار (پس از در نظر گرفتن ریسک) به صورت یکسان به همه سرمایه گذاران داده شود و بازار با یک چشم به همه آنها نگاه کند. به طور کلی، به نفع سرمایه گذاران آگاه است که منافع سرمایه گذاران ناآگاه را تأمین کنند. این استاندارد ایجاب می کند که اطلاعات متقارن، به طور دایم، موجب کاهش اطلاعات نامتقارن گردد و برای سیاست گذاران حسابداری شاخصی عملیاتی و نسبتاٌ ساده ارائه نماید که از نظر افشای اطلاعات منافع عموم را تامین کنند. در واقع این مفهوم بر پایه یک اصل بسیار معروف، در سیاست عمومی، قرار گرفته است و آن توزیع مجدد ثروت می باشد (لِو، ۱۹۸۸).
۲-۴-۳ دیدگاه گ آ[۳۴]، حفظ حریم شخصی مصرف کننده
سیاست گزارشگری مالی شرکت، از نظر به کار بردن ابزار جمعی، با مسئله هایی روبرو است؛ ابزاری که بر فرآیند تخصیص منابع برای تولید و مصرف اطلاعات اثر می گذارند. از نظر اخلاقی این پرسش مطرح است که فرایند سیاست گذاری باید بر پایه چه رهنمودی قرار گیرد و در راستای تأمین منافع چه گروهی قرار داشته باشد؟ دو راه یا گزینه وجود دارد. راه نخست این است که تدوین کننده استاندارد ارتباطی یکسان با منافع همه افراد داشته باشد. با توجه به اصل بیطرفی باید استانداردهایی را ارائه کرد که رفاه اجتماعی به حداکثر برسد. راه دوم این است که به منافع یک گروه از مصرف کنندگان اولویت داد و برای آنها مزیت قایل شد. این گروه نمی تواند کسی جز گروه مصرف کننده باشد. بنابراین در گزینه یا راه دوم سیاست گزارشگری حسابداری بر پایه این رهنمود قرار می گیرد که منافع استفاده کنندگان را تأمین نماید. گ آ (۱۹۸۶) درباره تدوین اصل الویت بخشیدن به منافع استفاده کننده (از دیدگاه منطقی) تحقیق کرد و پایه تحقیق خود را بر پایه اقداماتی گذاشت که در زمینه اصول اخلاقی و فلسفه سیاسی و اجتماعی به عمل آمده بود و در آنها انسان به عنوان یک تصمیم گیرنده عمل می کرد و نیز اصول حاکم بر رفتار فرد و گروه نتیجه تصمیم های بخردانه بود (گ آ، ۱۹۸۶).
۲-۴-۴ دستاوردهای کمیته جنکینز[۳۵]
در ۱۹۹۱ انجمن حسابداران رسمی آمریکا[۳۶] برای بهبود گزارشگری مالی برون سازمانی «کمیته ویژه گزارشگری مالی یا کمیته جنکینز» را تشکیل داد. کمیته مزبور دارای مسئولیت های زیر بود:
الف) تعیین ماهیت و میزان اطلاعات که مدیریت باید به دیگران ارائه نماید

دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.