تحلیل پوششی داده -پایان نامه پیش بینی عملکرد بانک باکمک تحلیل پوششی داده

تحلیل پوششی داده ها

 2-3-1-مقدمه

تحلیل پوششی داده ها تکنیکی غیر پارامتري مبتنی بر برنامه ریزي ریاضی براي ارزیابی کارایی نسبی مجموعه اي از واحدهاي تصمیم گیرنده می باشد .اندازه گیري کارآیی به دلیل اهمیت آن در ارزیابی عملکرد یک شرکت یا سازمان همواره مورد توجه محققین قرار داشته است . در سال 1957 ، فار1 با استفاده از روشی همانند اندازه گیري کارایی در مباحث مهندسی ، به اندازه گیري کارآیی براي واحد تولیدي اقدام کرد.

2-3-2- تاريخچه تحليل پوششي داده‌ها

تحليل پوششي داده‌ها، مجموعه‌اي از تكنيكهايي است كه براي تحليل داده‌هاي توليد، هزينه،‌ درآمد و سود بدون پارامتربندي و شاخص‌سازي تكنولوژي به كار مي‌رود  (Sinuany-Stern,2000) . تحليل پوششي داده ها يك رهيافت برنامه‌ريزي رياضي ناپارامتري‌ براي تخمين توابع مرزي است. پيش از توضيحات كامل درباره رويكرد DEA به طور مجمل به فلسفه و چگونگي پيدايش آن اشاره مي‌شود.

به طور كلي شالوده روشهاي ناپارامتري براي اندازه‌گيري كارايي در سال 1957 با انتشار مقاله‌اي از «فارل» بنيان نهاده شد. وي با يك رهيافت صرفاً رياضي روش جديدي را براي اندازه‌گيري كارايي مدرن در مقابل روشهاي پارامتري معرفي نمود.

فارل براي اولين بار «مرز كارايي فارل » را به عنوان مرز ناپارامتري معرفي نمود. وي بر مبناي روشهاي رياضي و براساس فاصله بنگاه از مرز موردنظر توانست مرز كارايي را اندازه‌گيري نمايد. نظريات فارل شالوده و سرآغاز اين مباحث در سالهاي بعد قرار گرفت. (Ruggiero, 2004 [47] )

نظريات فارل، علاوه بر جلب توجه رياضيدانان ، توجه علماي مديريت و اقتصاد دانان را نيز معطوف به ساختارهاي  ناپارامتري نمود تا به جاي استفاده از توابع توليد و روشهاي پارامتري براي اندازه‌گيري كارايي از آن استفاده شود (Charnes, 1994) [26]. همه اينگونه تلاشها در طي دو دهه پس از مقاله مشهور فارل توجهات را جلب نكرد تا اينكه دقيقاً 21 سال بعد مقاله چارنز، كوپر و رودز1[1](CCR) به سال 1978 منتشر گرديد. در واقع اين افراد براي اولين بار DEA را معرفي كردند كه از آن پس مقالات بسياري در بسط و كاربرد روش شناسي DEA ارائه گرديده است.

چارنز، كوپر ورودز (CCR) ابتدا مدلي را ارائه كردند كه مبتني بر روش نهاده ـ مدار بوده و فرض «بازدهي ثابت نسبت به مقياس2»[2]  بر آن حاكم بود. در مقالات بعدي مفروضات انعطاف پذير ديگري جايگزين گرديد. مانند بانكر، چارنز و كوپر (1984) كه مدل «بازدهي  متغير نسبت به مقياس3»[3]را پيشنهاد كردند(Caballero, 2004) [25].

امروزه روش DEA به عنوان يك روش مناسب براي ارزيابي عملكرد بنگاهها شناخته شده است كه در آن بر پايه اطلاعات موجود، مرز كارا به صورت تجربي برآورد مي‌شود و از آنجا كه در دستيابي به تابع مرزي، همه داده‌ها پوشش داده‌ مي‌شود آنرا «تحليل پوششي داده‌ها» نام نهاده اند. پس از گذشت حدود 25 سال از ارائه اولين مدل DEA، مدلهاي متعددي در اين زمينه ارائه شده است و تحقيقات كاربردي نيز در آن به هزاران مورد بالغ گشته است.

1 ‍Charns , Cooper and Rods

2 Constant return to Scale

3  Variable Return to Scale