شناسایی و اولویت بندی فرصت های کارآفرینانه در صنعت گردشگری- قسمت ۱۹

ادبیات مرتبط با شناسایی فرصتهای کارآفرینانه
مبانی نظری مرتبط با گردشگری
جدول ۲-۱: شیوه بررسی پیشینه تحقیق
این فصل شامل بخش های زیر است:
مقدمه
ادبیات مرتبط با کارآفرینی
انواع کارآفرینی
ادبیات مرتبط با شناسای فرصت
عوامل تأثیرگذار در شناسایی فرصت
الگوهای شناسایی فرصت
مبانی نظری مرتبط با گردشگری
گردشگری در مشهد
نقش کارآفرینی در گردشگری
نقش گردشگری در کارآفرینی
تحقیقات پیشین
جنبه نوآوری و مدل مفهومی تحقیق
جمعبندی
۲-۲٫ ادبیات مرتبط با کارآفرینی
عنوان این پایاننامه که تأکید بر کارآفرینانه بودن فرصتها دارد، نشانه تفاوت قائل شدن میان فرصتهای کارآفرینانه با فرصتهای گذری و موقتی و سایر انواع فرصتها میباشد. برای درک اینکه فرصتهای کارآفرینانه با سایر فرصتها چه تفاوتی دارند ابتدا نیاز به درک فرایند کارآفرینی میباشد.
دانشمندان معتقدند کارآفرینی فرایندی است که از طریق آن فعالیتهای جدید اقتصادی و سازمانها بهوجود میآیند(دیویدسون[۵]،۲۰۰۳؛ گارتنر[۶]،۱۹۸۸؛ مکمولان[۷] و دیموف[۸]،۲۰۱۳؛ شین[۹] و ونکاتارامن[۱۰]،۲۰۰۰؛ ویکلوند[۱۱] و همکاران،۲۰۱۱).
کارآفرینی موضوعی میان رشته‌ای است که رشته‌های مختلفی همچون اقتصاد، روانشناسی، مردم‌شناسی، جامعه‌شناسی و مدیریت در تکامل آن نقش اساسی داشته‌اند (شومپیتر[۱۲]، ۱۹۸۹). پیتر دراکر[۱۳] کارآفرینی را منظری برای تغییر می‌داند که همیشه در جست‌وجوی تغییر است و نسبت به آن واکنش نشان می‌دهد، و آن را یک فرصت و شانس می‌داند. ژوزف شومپیتر معتقد است کارآفرینی عبارت است از عرضه‌ی کالایی جدید، روشی جدید در فرآیند تولید، ایجاد بازاری جدید، یافتن منابع جدید و ایجاد هرگونه تشکیلات جدید در کسب و کار( احمدپور و داریانی، ۱۳۸۷).
۲-۳٫ انواع کارآفرینی
صاحب ‌نظران تقسیم‌بندی‌های مختلفی از کارآفرینی ارائه داده‌اند. به طور کلی ادبیات کارآفرینی نشان می‌دهد که کارآفرینی در سه زمینه شکل می‌گیرد.
کارآفرینی مستقل (فردی): حالتی است که فرد کسب و کار مستقلی را ایجاد می‌کند یا نمایندگی آن را از طریق شناسایی فرصت و بسیج امکانات و منابع لازم به دست می‌آورد و تمرکز او بر نوآوری، توسعه فرایند، ایجاد محصولات یا خدمات جدید می باشد (احمد پور و مقیمی،۱۳۸۷).
کارآفرینی درون سازمانی: فرآیندی است که کارآفرین طی می‌کند، تا فعالیت کارآفرینانه را در درون سازمان به اجرا گذارد و با تولید و معرفی محصولات و خدمات، سازمان را برای کسب رشد و سود بیشتر توانمند نماید (فراهانی و همکاران،۱۳۹۱).
سازمان کارآفرین: فرایندی است که سازمان طی می‌کند تا همه کارکنان بتوانند در نقش کارآفرین انجام وظیفه کنند و تمام فعالیت‌های کارآفرینانه فردی و گروهی به طور مستمر، سریع و راحت در سازمان به انجام رسد. در این فرآیند هر یک از کارکنان در نقش کارآفرین انجام وظیفه می‌کنند (فراهانی و همکاران،۱۳۹۱).
امروزه کارآفرینی از طریق ایجاد فعالیت‌های اشتغال‌زا، خلق نوآوری، گسترش خلاقیت و ایجاد محیط رقابتی نقش محوری در توسعه اقتصادی ایفا می‌کند (عربیون و همکاران، ۱۳۹۰). کارآفرینی باعث مصرف بهینه منابع، افزایش کارآیی و کاهش هزینه‌های سازمان جهت دستیابی به توسعه و پاسخ‌گویی بهتر به مشکلات و نیازهای جامعه می‌شود. در حقیقت اهمیت کارآفرینی فراتر از سطح سازمانی است زیرا انگیزه‌های مرتبط با کارآفرینی به کلیه اجزاء جامعه نفوذ می‌کند (رضوانی و همکاران،۱۳۹۳).
۲-۴٫ ادبیات مرتبط با شناسایی فرصت
فرهنگ آکسفورد فرصت را به عنوان زمان، نقطه عطف یا شرایطی مطلوب برای رسیدن به یک هدف یا مواجهه با چیزی که انجام آن مؤثر و مطلوب است تعریف می کند. همچنین فرصت در فرهنگ وبستر به شرایط و موقعیتهایی اطلاق می شود که میتواند به پیشرفت و توسعه منجر شود(کردنائیج و همکاران،۱۳۹۱). سارا سواتی و همکارانش معتقدند یک فرصت کارآفرینانه شامل برخی از ایده ها و باورهاست که خلق خدمات و کالاها را وقتی در هیچ بازاری یافت نمی شود، ممکن میسازد (ساراسواتی[۱۴]،۲۰۰۶).
تشخیص فرصت به عنوان یکی از مهمترین توانایی های کارآفرینان موفق، موضوع اصلی تحقیق های کارآفرینی( شفرد[۱۵] و دتین[۱۶]،۲۰۰۵،ص ۹۱و ۹۹) و عامل ایجاد ثروت های فردی و اجتماعی (ونکاتارمن[۱۷]،۱۹۹۷) محسوب میشود. کوربت[۱۸](۲۰۰۷)، تشخیص فرصت را توانایی شناسایی ایدهی خوب و انتقال آن به کسب وکار به گونهای که منجر به تولید ارزش افزوده و درآمد شود، تعریف نموده است. تشخیص فرصت قلب کارآفرینی میباشد و براساس استعارهی پنجرهی فرصتها، سازمانها در دوره زمانی کشف فرصت تا ورود به بازارهای جدید با مدیریت فرصت سروکاردارند (الیاسی،۱۳۸۷،ص۶۶(.
پندرگست[۱۹] (۲۰۰۴) معتقد است، تشخیص فرصتهای کارآفرینانه از منابع مختلفی سرچشمه میگیرد. از نظر وی اولین منبع فرصت، تغییرها هستند. فرصتهای کارآفرینانه برجسته از تغییرهای سریع در ویژگیهای کلیدی محیط کسب وکار، فناوری ها، قوانین و مقررات، و راه و رسم کسب و کار به وجود میآیند.
دومین منبع فرصت، نبود پیوستگیها است. ناپیوستگی ها در محیط کسب و کار فرصتی برای فروش کالا یا ارائه خدمات با قیمت کمتر و زمان تحویل و دسترسی سریع تر فراهم می کنند. (الیاسی،۱۳۸۷،ص۶۶)
فرصتهای بازار، سومین منبع فرصت است. تغییرهای سبک زندگی و جمعیت شناختی، فرصتهای کارآفرینانهای در به وجود آوردن بازارهای مشتریان جدید ایجاد میکنند. تغییرهایی که بازارها را باز میکنند، شامل خصوصی سازی، کاهش تعرفه ها، انقضای حق ثبت اختراع و رژیم های قانونی هستند (الیاسی،۱۳۸۷).
استفاده از سیر تکامل صنعت نیز چهارمین منبع فرصت است. همه صنایع، مسیر تکامل یکسانی را دنبال نمی کنند، اما بررسی تغییرهای صنایع برای شناسایی فرصت های کارآفرینانه و بهره برداری کامل از آن ها مفید است.(بونستورف[۲۰]،۲۰۰۷).
پنجمین منبع فرصت ، توسط آردیچویلی[۲۱] و همکارانش دربارهی چهار قضیه مربوط به سرمایهی انسانی و ارتباط آن با تشخیص فرصت بیان شد. آنها فرض کردند ۱) دانش عمومی، ۲) دانش قبلی بازار، ۳) دانش قبلی مشکلهای مشتری و ۴) دانش قبلی روشهای خدمترسانی به بازار، همگی احتمال موفقیت تشخیص فرصت کارآفرینانه را افزایش می دهند.
گرایش عام و همه جانبه در روابط، تمرینها یا نظام ها و تغییرها در تشکیلات کسب وکار، ششمین منبع خلق فرصت های کارآفرینانه هستند. برون سپاری، فرصت های کارآفرینانهی بسیار زیادی در صنعت خلق می کند (پندرگست،۲۰۰۴).
رشد سریع بخش کسب و کار خدماتی و افزایش استفاده از خدمتهای مختلف، هفتمین منبع فرصت بهشمار میرود. امروزه ۷۵ درصد نیروی کار در بخش خدماتی مشغول به کار هستند (لیندمارک[۲۲]،۲۰۰۷).
اشتباه ها و خطاها به عنوان هشتمین منیع فرصت کارآفرینانه مطرح است. بنا به نظر کرزنر، فعالیت کارآفرینانه به عنوان ابزاری برای درست کردن خطا تلقی میشود.(بونستورف،۲۰۰۷،ص ۳)
آردیچویلی و همکارانش معتقدند که فرصت، شانس دیدن یک نیاز و خواسته در بازار به منظور ارائهی ارزش بالاتر با ترکیب خلاقانهی منابع است . شین و ونکاترمن، فرصت را به عنوان موقعیتهایی تعریف میکنند که در آنها کالاها، خدمات، مواد خام و روشهای سازماندهی جدید قابل تعریف بوده و با قیمت بالاتر از هزینهی تولید فروخته میشوند. ویچام، فرصت تجاری را به عنوان توان بالقوه برای ارائهی خدمات به صورت بهتر و متمایز از آنچه که الان ارائه میشود، تعریف میکند.
لامپکین و برگمن (۲۰۰۵) بیان میکنند، تشخیص فرصت که یکی از عناصر اساسی کارآفرینی می باشد، عبارت است از توانایی تشخیص ایدهی خوب و تبدیل آن به یک مفهوم تجاری که ارزش و بازده اقتصادی را به همراه دارد. کریستینسن و همکاران ، تشخیص فرصت را به معنای درک احتمال خلق یک کسب وکار جدید یا بهبود قابل توجه وضعیت یک کسب وکار موجود می دانند که در هر دو حالت سود بالقوهی جدید برای کارآفرین ایجاد میشود.

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.