طرح خودگردانی بیمارستان:پایان نامه درباره کسورات بیمه خدمات درماني

طرح خودگردانی بیمارستان ها

اوایل دهه ۷۰، طرح خودگردانی و یا همان طرح کارانه در تمامی بیمارستان‌های دولتی کشور به اجرا درآمد. طبق این طرح بیمارستان‌ها خودگردان می‌شدند و بر اساس آن از صد درصد درآمد بیمارستان‌ها ، حدود ۱۰ درصد سهم بیمارستان، ۵ درصد سهم دانشگاه، ۲۰ درصد سهم سایر پرسنل به جز پزشک (گروه پیراپزشکی) و حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد سهم پزشک بود. براساس این طرح تامین کلیه هزینه های بیمارستان ها  و مراکز آموزشی درمانی غیر از حقوق پرسنل رسمی پیمانی از محل درآمدهای اختصاصی بیمارستان است(سایت پزشکان ایران).

2-1-12) بیمارستان

بر اساس ماده21 آيين نامه اجرايي قانون مجازات خودداري از کمک به مصدومین و دفع مخاطرات جاني: بیمارستان، موسسه اي پزشكي است كه با استفاده از امكانات تشخيصي- درماني نسبت به درمان بيماران سرپايي و بستري اقدام كند. (قانون مجازات خودداري از كمك به مصدومين…)

بر اساس تعريف وزارت بهداشت – درمان وآموزش پزشكي:

بیمارستان واحدي است كه حداقل داراي 15تخت با تجهيزات وخدمات عمومي پزشكي لازم و حداقل دو بخش داخلي و جراحي همراه با پزشكان متخصص باشد.

بيمارستانها از جنبه‌هاي‌ مختلف‌ قابل‌ گروه‌ بندي‌ مي‌باشند:

از نظر وظيفه‌ بیمارستان ها به دو نوع بيمارستان‌ آموزشي و غیرآموزشی قابل تقسیم هستند که در بیمارستان آموزشی علاوه‌ بر معالجه‌ بيماران‌ به‌ آموزش‌ متخصصين‌ و دانشجويان‌ علوم‌ پزشكي‌ پرداخته‌ مي‌شود. نمونه‌ بارز اين‌ نوع‌ بيمارستان ها، بيمارستان هاي‌ وابسته‌ به‌ دانشگاه هاي‌ علوم‌ پزشكي‌ مي‌باشد.و بيمارستان‌ غير آموزشي بيمارستان هايي‌ هستند كه‌ تنها به‌ معالجه‌ و مراقبت‌ از بيماران‌ مي‌پردازند. برخي‌ از بيمارستان هاي‌ خصوصي‌ يا بيمارستان هاي‌ خاص‌ غير آموزشي‌ مي‌باشند.

از نظر مالكيت‌ بیمارستان ها به سه نوع دولتی و خصوصی و خیریه تقسیم می شوند که بيمارستان‌ های دولتي‌ تحت‌ پوشش‌ سازمانهاي‌ دولتي‌ مي‌باشند. بيمارستان هاي‌ تحت‌ پوشش‌ دانشگاه هاي‌ علوم‌ پزشكي‌، سازمان‌ تأمين‌ اجتماعي‌، ارتش‌، وزارت‌ نفت‌ و… در زمره‌ بيمارستان هاي‌ دولتي‌ قرار دارند.

بيمارستان‌ خصوصي: که اين‌ نوع‌ بيمارستان ها توسط‌ چند سرمايه‌ دار تأسيس‌ و راه‌ اندازي‌ مي‌شود.

بيمارستان‌ خيريه‌ : که توسط‌ افراد خير و نيكوكار ساخته‌ مي‌شوند. اين‌ گونه‌ بيمارستان ها ممكن‌ است‌ به‌ دولت‌ واگذار شوند و يا اينكه‌ افراد خير با چند نفر سرمايه‌ دار بيمارستان‌ را اداره‌ كنند. قسمتي‌ از هزينه‌هاي‌ بيمارستاني‌ از بيماران‌ دريافت می‌ شود و مابقي‌ هزينه‌ها توسط‌ افراد خير پرداخته‌ می شود.

و از نظر تخصص‌ نیز بیمارستانها به دو نوع عمومی و تخصصی قابل تقسیم هستند که بيمارستان‌ عمومي که  در اين‌ نوع‌ بيمارستان ها انواع‌ مختلف‌ بيماريها درمان‌ مي‌شود و به‌ طور كلي‌ داراي‌ بخشهاي‌ داخلي‌، جراحي‌، كودكان‌ و زنان‌ و زايمان‌ مي‌باشند.و بيمارستان‌ تخصصي که نوع‌ خاصي‌ از بيماريها و يا گروههاي‌ خاصي‌ از جمعيت‌ درمان‌ مي‌شوند. بيمارستان‌ تخصصي‌ چشم‌ و يا بيمارستان‌ تخصصي‌ اطفال‌ در اين‌ گروه‌ جاي‌ دارند (مصدق راد، وبلاگ).

2-1- 13) سیستم اطلاعات بیمارستانی (HIS)[1]

بسیاری از کشورها از جمله کشورهای اروپایی از اوایل دهه 1980 بسمت اتوماسیون سیستم اطلاعات بیمارستانی حرکت کرده‌اند. این سیستم تاکنون دچار تحول و پیشرفت چشمگیری شده است، بطوریکه از یک سیستم فاقد انسجام درونی به یک سیستم منسجم و دارای محوری بنام پرونده پزشکی الکترونیکی (EMR) تبدیل شده است. استفاده از سیستم اطلاعات بیمارستانی از سال 1378 در ایران مطرح گردید و قرار  شد برای اولین بار در بیمارستان های شاهرود، مشهد، یزد، و زنجان بصورت طرح پایلوت راه‌اندازی شود. بدین ترتیب، اولین بیمارستان الکترونیکی کشور پس از دو سال تلاش، در سال 1380 در بیمارستان 313 تختخوابی امام حسین (ع) شاهرود با هزینه 800 میلیون ریال به صورت پایلوت ملی به اجرا در آمد. در این سیستم 46 دستگاه رایانه، 11 دستگاه چاپگر، ویدئو میکروسکوپ، دوربین‌های دیجیتالی، اسکنرها و … با ایجاد یک پایگاه قوی اینترنت در این بیمارستان قابلیت ایجاد پرونده‌های الکترونیکی برای بیماران و امکان معالجه بیماران را از راه دور فراهم می آورد.سیستم اطلاعات بیمارستانی ، یک سیستم مکانیزه مدیریت اطلاعات و اسناد در بیمارستان ها می باشد. با توجه به تحولات گسترده در تکنولوژی پزشکی و افزایش انتظارات بیماران، نیاز روزافزون به استفاده از HIS در بیمارستان پدید آمده است. در دوران تکنولوژی و انفجار اطلاعات در سطح بهداشتی و درمانی، کارشناسان معتقدند در قرن بیست‌ویکم بیمارستان هایی که فاقد سیستم اطلاعات بیمارستانی باشند، حرفی برای گفتن ندارند و توانایی رقابت با سایر بیمارستانها را ندارند. سیستم اطلاعات بیمارستانی، یک ابزار قدرتمند اطلاعاتی است که می‌تواند مدیران بیمارستانها را در فرآیند ادراه بیمارستانها و اتخاذ تصمیم‌های صحیح یاری نماید و عملکرد مثبت بیمارستانها را بنحو چشمگیری افزایش دهد. سیستم اطلاعات بیمارستانی، قابلیت‌ها و ارزش های افزوده بسیار دارد و می تواند انقلابی در خدمات بیمارستانی ایجاد نماید. ارتقا کیفیت خدمات درمانی، ایجاد مدیریت علمی در اداره بیمارستان، بهبود اقتصاد درمان، رشد پژوهش در علوم پزشکی، اصلاح سیاست گذاری کلان در بهداشت و درمان و توسعه آموزش پزشکی از جمله ثمرات این سیستم است. تحقیقات جهانی نیز م‍ؤید این تأثیرات مطلوب است.

[1] .Hospital information system