مدل BCC:{پایان نامه ارزیابی نمایندگی بیمه باکمک تحلیل پوششی داده }

مدل BCC

این مدل توسط بنکر، کوپر و چارنز در سال 1984 ارائه شد که نام آن از حروف اول اسامی آنها گرفته شده است. تفاوت این مدل با مدل CCR در فرض بازده متغیر نسبت به مقیاس است. در بازده ثابت نسبت به مقیاس، افزایش در ورودی منجر به افزایش خروجی به همان نسبت می شود. اما در بازده متغیر، افزایش خروجی بیشتر یا کمتر از نسبت افزایش در ورودی است. برای ساخت مدل های ورودی محور و خروجی محور در مدل اصلی BCC  از همان مبانی ساخت مدل های CCR استفاده می شود. در مدل های ورودی محور، با کاهش ورودی ها، میزان کارایی افزایش می یابد. ولی در مدل های خروجی محور، با افزایش خروجی ها، میزان کارایی افزایش می یابد.

 

2-4-2-1- مدل مضربی BCC ورودی محور

مدل مضربی BCC با گرایش ورودی محور براساس مدل(2-5) می باشد:

W                                                                              آزاد در علامت

 

مدل(2-5).مدل مضربی BCC با گرایش ورودی محور

 

i: تعداد ورودی ها   ؛    r: تعداد خروجی ها     ؛  j : تعداد واحدهای تصمیم گیرنده

: میزان خروجی rام برای واحد jام

: میزان ورودی iام برای واحدjام

: وزن داده شده به خروجی rام(قیمت خروجی rام)

: وزن داده شده به ورودی iام(قیمت ورودی iام)

: مقدار کارایی بهینه برای واحد مورد بررسی

: میزان خروجی rام برای واحد مورد بررسی

: میزان ورودی iام برای واحد مورد بررسی

پارامترهای این مدل شامل  ،  ،  و  و متغیرهای تصمیم نیز شامل  ،  وW می باشد.

 

تفاوت این مدل با مدل CCR در وجود متغیر آزاد در علامت W می باشد. در مدل BCC علامت متغیرW بازده به مقیاس را برای هر واحد می تواند مشخص کند.

  1. هرگاه W < 0 باشد نوع بازده به مقیاس، کاهشی است.
  2. هرگاه W = 0 باشد نوع بازده به مقیاس، ثابت است.
  3. هرگاه W > 0 باشد نوع بازده به مقیاس، افزایشی است.

 

2-4-2-2- مدل مضربی BCC خروجی محور

مدل  مضربیBCC  با گرایش خروجی محور به صورت مدل (2-6) است:

 

W                                                                                   آزاد در علامت

 

مدل(2-6): مدل مضربیBCC با گرایش خروجی محور