رابطه جریان نقدی حسابداری با جریان نقدی حقوق صاحبان سهام

اگر در شر‌کتی ‌که در حال رشد نیست، بدهی‌ها ثابت نگه داشته شده و فقط داراییهای ‌کاملاً مستهلک شده فروخته شود و داراییهای ثابت نیز خریداری نشود، در این صورت، جریان نقدی حسابداری آن برابر با جریان نقدی حقوق صاحبان سهام شرکت خواهد بود.همچنین در مواردی که شرکت وجه نقد از مشتریان خود وصول و آن وجه نقد را به طلبکاران پرداخت می‌کند، سرمایه در گردش شرکت صفر و در آن داراییهای ثابت خریداری نمی‌شود که در این‌صورت، جریان نقدی حسابداری با جریان نقدی حقوق صاحبان سهام مساوی خواهد بود.

جریانهای نقدی برگشتی

گاهی اوقات، مردم درباره جریان نقدی حقوق صاحبان سهام برگشتی و جریان نقدی آزاد برگشتی صحبت می‌کنند. این جریانهای نقدی نیز مشابه سایر روشهای جریانهای وجوه نقد محاسبه می‌شوند و فقط یک تفاوت وجود دارد ‌که در شر‌کتهای تازه تاسیس ملاحظه می‌شود. در این حالت، سود خالص، افزایش در سرمایه در گردش، افزایش در هزینه‌های استهلاک‌پذیر یا سرمایه‌گذاری ناخالص در داراییهای ثابت را شامل می‌شود و به‌عبارت دیگر، سرمایه‌گذاری در شر‌کتهای تازه تاسیس را شامل نمی‌شود.

مدیریت وجه نقد:

توانایی شرکت در ایفای تعهدات کوتاه مدت را گویند.به عبار ت دیگر رابطه بین وجه نقدی است که کوتاه مدت در اختیار شرکت قرار خواهدگرفت و وجه نقدی که شرکت به آن نیاز خواهد داشت .شرکت‌ها استراتژى‌هاى مديريت وجوه نقد خود را بر محور دو هدف تعيين مى‌کنند:

1.تهيه و تأمين وجه نقد براى انجام دادن پرداخت‌هاى شرکت؛

2.به حداقل رساندن وجوهى که در شرکت به‌صورت راکد باقى مى‌ماند.

هدف دوم بازتاب اين طرز تفکر است که اگر اقلامى از دارائى به‌درستى مصرف نشود، هيچ نوع بازدهى براى شرکت نخواهد داشت. متأسفانه، اين دو هدف ممکن است با يکديگر در تناقض باشد. پائين آوردن سطح وجوه نقد و به‌کارگيرى کليه وجوه نقد احياناً باعث کمبود وجه نقد براى پرداخت‌هاى به موقع شرکت مى‌شود؛ بنابراين، استراتژى‌هاى مديريت وجوه نقد بايد به‌گونه‌اى باشد که بين اين دو هدف نوعى هماهنگى ايجاد شود. با اين همه بايد گفت که هدف پرداخت به موقع تعهدات از هدف به حداقل رساندن وجوه را که مهم‌تر است. (جهانی خانی و طالبی،1387).

اگرچه وجه نقد نگهداري شده در ترازنامه دارايي مهمي براي شركت به حساب مي آيد، نگهداري اين دارايي بيش ازاندازه مي تواند نشان هاي از عدم كارايي تخصيص منابع باشد و هزينه هايي را به عهده شركت تحميل كند (اليوت ،2010). برخي از هزينه شامل:هزينه فرصت سرمايه و هزينه نمايندگي مرتبط با نظارت است.مهم ترين عامل نگهداري وجه نقد مازاد، عدم تقارن اطلاعاتي و مشكلات ناشي از آن است (سابرامانيان و همكاران،2011).

وجود اين عامل منجر به تحصيل وجه نقد پر هزينه ميشود. در اين شرايط ممكن است شركت دارايي هاي نقدي خود را مضاعف كرده تا هزينه هاي تامين مالي برون سازماني را كاهش دهد. عوامل ديگري هم بر ميزان موجودي نقد تاثيرگذار است. از نظر گارسيا و همكاران (2008)، اين عوامل شامل فرصت رشد، اندازه، سررسيد بدهي ها، بدهي هاي بانكي و عدم تقارن اطلاعاتي است. برخي پژوهش ها نشان داده اند كه شفافيت اطلاعات حسابداري بر عدم تقارن اطلاعاتي،هزينه بدهي، هزينه سرمايه و متغيرهاي ديگري تاثيرگذار است. به عنوان مثال آندراده و همكاران (2009) نشان مي دهند شفافيت باعث كاهش هزينه بدهي مي شود. و يا فرانسيس و همكاران ( 2005 ) دريك بررسي مقطعي بيان كرده اند كه شفافيت سود حسابداري هزينه سرمايه شركت را كاهش مي دهد.وجود عدم تقارن اطلاعاتي بين شركت و سهامداران باعث مي شود كه سهامداران اطلاعات بيشتر و معتبري را درخواست كنند. صورت هاي مالي شركت ها در صورتي مي تواند عدم تقارن اطلاعاتي را كاهش دهد كه شفاف باشد(يو، 2005) شفافيت پايين نشان مي دهد كه اطلاعات كافي براي ارتباط برقرار كردن با سرمايه گذاران وجود ندارد و بنابراين يك عدم تقارن اطلاعاتي بين آنهايي كه آگاهي دارند و آن هايي كه اطلاعات كافي در اختيارشان نيست، وجود دارد، اين امر منجر به بروز صرف ريسك اطلاعات مي شود. از ديدگاه سرمايه گذاران هر چه دقت و كيفيت اطلاعات ارائه شده از سوي شركت كه درصورت هاي مالي بالاتر باشد، ريسك اطلاعاتي آن شركت، پايين تر خواهد بود. از نظر يو ( 2005 ) مزيت اطلاعاتي مرتبط با شفافيت صور تهاي مالي اين است كه آگاهي سرمايه گذاران افزايش يافته و منجر به افزايش اعتماد سهامداران شده و هزينه سرمايه شركت كاهش مي يابد. شفافيت پايين و عدم تقارن اطلاعاتي باعث سر در گمي و ناآگاهي سهامداران و ساير سرمايه گذاران مي شود. شفافيت پايين موجب مي شود اطلاعات كافي براي ارتباط برقرار كردن با سرمايه گذاران وجود نداشته باشد و يك عدم تقارن اطلاعاتي بين آنهايي كه آگاهي دارند و آنهايي كه دسترسي به اطلاعات كافي ندارند شكل گيرد كه درنهايت منجر به افزايش صرف ريسك اطلاعات مي شود. اطلاعات مالي كه قابليت اتكا و شفافيت پاييني دارند، عدم اطمينان سهامداران را افزايش داده وجذابيت سهام را كاهش مي دهد. اين موضوع شركتها را در تامين نقدينگي مناسب با مشكل مواجه مي كند. به تبع آن شركت ها براي جلوگيري و كاهش مشكلات تامين نقدينگي، وجه نقد بيشتري نگهداري مي كنند.

دربين اطلاعات مالي منتشر شده، سود حسابداري مورد توجه بسياري از استفاده كنندگان است. سهامدارن وساير ذي نفعان شركت در مقايسه با سايرشاخص هاي ارزيابي عملكرد مانند حاشيه سود وجريان هاي نقدي اتكاي بيشتري به سود حسابداري دارند. از اين رو براي تعيين ميزان شفافيت افشاي اطلاعات، شفافيت سود حسابداري اندازه گيري خواهد شد.